![]() |
Académie du Cougourdon 2005
Ce 11 mars, les présidents Lavagna et Manassero ont proclamé au CEDAC de Cimiez le palmarès de la dixième Académie du Cougourdon, ensemble de récompenses qui distinguent des personnalités oeuvrant pour le maintien de la culture niçoise. Les trophées, toujours très inventifs, ont été créés par Bechou Laura. Le palmarès respecte la parité, ce qui est plutôt rare… Côté dames, deux élues bien connues : Elisabeth Bondanelli et Amandine Rousguisto. Côté messieurs notre revue est à nouveau honorée, au travers de deux de nos collaborateurs : Jacques Dalmasso et Ge Albarelli. Ce dernier a dit quelques mots au sujet du cougourdon, propos que nous rapportons pour nos lecteurs…
Car amic,
De coustuma, coura si trata de cougourda o de cougourdoun, noun es tróu un coumplimen… Li a que de si pensà à la sentença : « Sies propi un cougourdoun ! ». O aloura en aquela barseleta que s’empara en li escola : « Un – doui - tres, touca - ti lou moure/quatre-cinq-siei, pinte-lou en rouge/set-vuech-nóu, pica-ti en terra/des-ounze-douze, cerca dapertout : as trouvat un cougourdoun ! ». Si demanda tamben e d’escoudilhoun de quauqui frema : « As vist aqueli bachourla ? ». Veramen, per lou cougourdoun noun es toui lu jou Calena. Ma si pòu counsoulà en si pensant que li memi trufaria s’audon despí toujou de tant d’autre elemen simple de la vida dóu cada jou, ahura couma en lu viei tems… Pensas à la tantifla, à l’àe, au pouorc o à la vaca…
Iéu, vouoli dire que d’areçaupre aqueu cougourdoun d’ounour mi counven perfetamen. Perqué ? Perque mi senti couma un cougourdoun, ahí !
Lou cougourdoun es un simbolou identitari dóu terraire nouostre. Toui aquelu que soun enraissat aquí de naissença couma moun paire o per li estre vengut « per un jou-per toujou » couma ma maire lou regarjon couma me d’amour. Rapresenta tant de cauva que li tenen tant, n’aven toui au mancou un à maioun sigue per nen firmà que sien de la couosta plena dóu bres, sigue per nen counvinche que lou nouostre pais l’aven chausit me lou couor. Souventifes aquelu que an un jardin n’en fan creisse.
Ma aqueu cougourdoun identitari lou ressenti tamben coum’un ligam me lou larc mounde. Lou cougourdoun l’ai vist doun noun l’asperavi. L’ai vist nas rouge e ues malicious propi couma au nouostre festin en la mieu oustaria de Hiroshima. Noun mi creses ? L’ai vist tamben vendut en lu carierou de Kyoto ! Couma cassa, servia à mi pouorge la soupa de serp à Jogyakarta. Au Messicou l’ai descubert souspendut à d’aubre, bachourla couma fahion lu nouostre viei ! Un mes fa n’ai trouvat un banc propi davan de la mai que famouha catedrala metroupolitana de Niemayer à Brasilia. Un autre ounour ? Lou cougourdoun rapresentat en carèu de faiença à l’adressa la mai prestigiouha de Salvador de Bahia : au « 33 », da Jorge Amado !
Ma lou cougourdoun noun es qu’acó. Couma decor de cinemà l’aven toui vist ! De « Pancho Vila » ai « Des coumandamen », de « Ben Hur » à « Frontiersman », es toujou proche proche dai estela !
Enfin lou cougourdoun es indemoudable, de toui lu tems. Despí que Berta filava fin ahura a acoumpagnat l’umanità. Que countentessa de l’aretrouvà en li lieta dóu museu dei Invalide ! Se a counouissut la gloria sus lu camin de Coumpostella, n’a tourna mai en tant de bei restaurant o en li man de tant d’artist countempouran. E pi à maioun n’ai mes un à coustà dóu coumputaire ! Pareisse meme que li van faire un museou (à Falicoun).
Touta la gloria dóu cougourdoun la mi pilhi couma recoumpensa. Sieu fier de mi sentì couma un cougourdoun, enraissat ma tamben dubert sus d’autru poble, sus d’autru ouriziount, lu pen en la mieu terra, la testa en lou ciel doun filon lu avion que mi meneran ai autru pais dóu cougourdoun, ai autru ome - cougourdoun de la Terra.
Vourguesson toui lu cougourdoun dóu mounde si dounà la man…